Anna Ligenza

Fizjoterapia uroginekologiczna jest skierowana do kobiet w ciąży, połogu i z problemami dna miednicy. Obejmuje diagnozę, profilaktykę i leczenie dolegliwości. Terapia uczy i pomaga zastosować prawidłowe techniki bezpiecznego treningu mięśni dna miednicy i mięśni brzucha, dające podstawy do dalszych ćwiczeń wzmacniających i stabilizujących miednicę i kręgosłup.

WSKAZANIA

• wysiłkowe nietrzymanie moczu,
• naglące parcie na pęcherz,
• nocne nietrzymanie moczu,
• obniżenie narządów rodnych,
• stan przed i po operacji urologicznej lub ginekologicznej,
• profilaktyka dysfunkcji mięśni dna miednicy u kobiet przed po i w trakcie ciąży,
• dolegliwości bólowe okolicy miednicy,
• rozejście mięśni prostych brzucha,
• wuwuldynia, pochwica
• zmniejszona lub brak satysfakcji seksualnej
• trudności, dyskomfort, ból podczas współżycia,
• bolesne miesiączki,
• zaburzenia proktologiczne (nietrzymanie stolca).

Fizjoterapia uroginekologiczna jest skierowana do kobiet w ciąży, połogu i z problemami dna miednicy. Obejmuje diagnozę, profilaktykę i leczenie dolegliwości. Terapia uczy i pomaga zastosować prawidłowe techniki bezpiecznego treningu mięśni dna miednicy i mięśni brzucha, dające podstawy do dalszych ćwiczeń wzmacniających i stabilizujących miednicę i kręgosłup.

WSKAZANIA

• wysiłkowe nietrzymanie moczu,
• naglące parcie na pęcherz,
• nocne nietrzymanie moczu,
• obniżenie narządów rodnych,
• stan przed i po operacji urologicznej lub ginekologicznej,
• profilaktyka dysfunkcji mięśni dna miednicy u kobiet przed po i w trakcie ciąży,
• dolegliwości bólowe okolicy miednicy,
• rozejście mięśni prostych brzucha,
• wuwuldynia, pochwica
• zmniejszona lub brak satysfakcji seksualnej
• trudności, dyskomfort, ból podczas współżycia,
• bolesne miesiączki,
• zaburzenia proktologiczne (nietrzymanie stolca).

OSTEOPATIA

Celem osteopatii jest przywrócenie ruchomości:

• stawowej,
• tkankowej,
• płynów ustrojowych.

W praktyce osteopatyczej można wyróżnić trzy główne gałęzie:

• osteopatia strukturalna – praca na zaburzonych wzorcach posturalnych, zablokowanych stawach i patologicznym napięciu mięśni.
• osteopatia trzewna – praca na narządach wewnętrznych przez powłoki skórne.
• osteopatia czaszkowo – krzyżowa – praca na ruchomości poszczególnych kości czaszki względem siebie i względem kości krzyżowej, a także na uruchomieniu odpowiedniego przepływu płynu mózgowo – rdzeniowego.

Medycyna osteopatyczna jest komplementarna w stosunku do medycyny alopatycznej (tradycyjnej medycyny akademickiej), ponieważ bazuje na tej samej anatomii i fizjologii.

Najczęstsze wskazania do zabiegu osteopatycznego

• zespoły bólowe kręgosłupa, stawów i mięśni,
• ból i zawroty głowy,
• ból stawu skroniowo – żuchwowego,
• dyskopatia, rwa kulszowa, udowa, ramienna itd.,
• funkcjonalne zaburzenia układu pokarmowego,
• wysiłkowe nietrzymanie moczu,
• kontuzje i urazy sportowe.

Medycyna osteopatyczna

Pojęcie medycyny osteopatycznej powstało w końcu lat 80. dziewiętnastego wieku w Kirksville, Missouri, dzięki lekarzowi medycyny Andrew Taylor Still. Ze względu na to, iż ówczesna praktyka medyczna często przynosiła wiele szkody, Still postanowił stworzyć taki system opieki medycznej, który uwzględniałby naturalną możliwość organizmu do samoleczenia. Still nazwał tę formę leczenia osteopatią. Zgodnie z filozofią osteopatyczną leczy się całego człowieka, a nie tylko objawy, zawsze poszukuje się pierwotnej przyczyny danego schorzenia.

W swoich założeniach twórca osteopatii uważał, że ciało wyposażone jest we wszystkie niezbędne składniki, aby zachować zdrowie. Choroba w takim ujęciu jest pewnego rodzaju brakiem dostępu do składnika, który jest obecny. Osteopatię można zdefiniować jako postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne. Terapia jest wykonywana rękami terapeuty, więc jest to praca manualna. Jednak najistotniejszym czynnikiem w całym procesie leczenia jest właśnie dokładna diagnostyka i zrozumienie przyczyny patologii. W diagnostyce osteopatycznej nie ma objawów nieważnych. Odnosząc się do zasady, że w obrębie organizmu ludzkiego wszystko jest ze sobą połączone, banalny na pierwszy rzut oka objaw, może być kluczem do zrozumienia całego mechanizmu patologii. Czasem leczenie wygląda bardzo niepozornie, natomiast zmiany w chorym organie, mogą być zaskakująco duże. Niekiedy terapia odbywa się z dala od miejsca bolesnego, jest to wynik tego, iż w organizmie wszystko połączone jest ze sobą anatomiczną strukturą nazywaną powięzią.

Still uważał, że choroba bierze się z zaburzenia krążenia płynów ustrojowych jak krew czy limfa, które to jest powiązane z zaburzeniem mechaniki ciała. System ten działa na zasadzie naczyń połączonych. Dlatego dużo uwagi osteopatia przywiązuje do wzajemnej relacji między strukturą (ukształtowanie i ułożenie tkanki) i funkcją (działanie tej tkanki) uważając, że jedno wpływa na drugie. Osteopatia jest już mocno rozpowszechniona i uznana w całej Europie. Oczywiście każdy kraj ma osobne regulacje prawne związane z zawodem osteopaty. Jednak zgodnie z rozporządzeniem Europejskiej Federacji Osteopatii, osteopatię mogą praktykować tylko fizjoterapeuci i lekarze, którzy ukończyli system szkoleń podyplomowych (minimum 5 lat lub 1000 godzin zajęć teoretycznych, praktycznych i klinicznych) Studia zakładają nauczanie pełnego, medycznego diagnozowania wraz z metodami terapeutycznymi.

OSTEOPATIA

Celem osteopatii jest przywrócenie ruchomości:

• stawowej,
• tkankowej,
• płynów ustrojowych.

W praktyce osteopatyczej można wyróżnić trzy główne gałęzie:

• osteopatia strukturalna – praca na zaburzonych wzorcach posturalnych, zablokowanych stawach i patologicznym napięciu mięśni.
• osteopatia trzewna – praca na narządach wewnętrznych przez powłoki skórne.
• osteopatia czaszkowo – krzyżowa – praca na ruchomości poszczególnych kości czaszki względem siebie i względem kości krzyżowej, a także na uruchomieniu odpowiedniego przepływu płynu mózgowo – rdzeniowego.

Medycyna osteopatyczna jest komplementarna w stosunku do medycyny alopatycznej (tradycyjnej medycyny akademickiej), ponieważ bazuje na tej samej anatomii i fizjologii.

Najczęstsze wskazania do zabiegu osteopatycznego

• zespoły bólowe kręgosłupa, stawów i mięśni,
• ból i zawroty głowy,
• ból stawu skroniowo – żuchwowego,
• dyskopatia, rwa kulszowa, udowa, ramienna itd.,
• funkcjonalne zaburzenia układu pokarmowego,
• wysiłkowe nietrzymanie moczu,
• kontuzje i urazy sportowe.

Medycyna osteopatyczna

Pojęcie medycyny osteopatycznej powstało w końcu lat 80. dziewiętnastego wieku w Kirksville, Missouri, dzięki lekarzowi medycyny Andrew Taylor Still. Ze względu na to, iż ówczesna praktyka medyczna często przynosiła wiele szkody, Still postanowił stworzyć taki system opieki medycznej, który uwzględniałby naturalną możliwość organizmu do samoleczenia. Still nazwał tę formę leczenia osteopatią. Zgodnie z filozofią osteopatyczną leczy się całego człowieka, a nie tylko objawy, zawsze poszukuje się pierwotnej przyczyny danego schorzenia.

W swoich założeniach twórca osteopatii uważał, że ciało wyposażone jest we wszystkie niezbędne składniki, aby zachować zdrowie. Choroba w takim ujęciu jest pewnego rodzaju brakiem dostępu do składnika, który jest obecny. Osteopatię można zdefiniować jako postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne. Terapia jest wykonywana rękami terapeuty, więc jest to praca manualna. Jednak najistotniejszym czynnikiem w całym procesie leczenia jest właśnie dokładna diagnostyka i zrozumienie przyczyny patologii. W diagnostyce osteopatycznej nie ma objawów nieważnych. Odnosząc się do zasady, że w obrębie organizmu ludzkiego wszystko jest ze sobą połączone, banalny na pierwszy rzut oka objaw, może być kluczem do zrozumienia całego mechanizmu patologii. Czasem leczenie wygląda bardzo niepozornie, natomiast zmiany w chorym organie, mogą być zaskakująco duże. Niekiedy terapia odbywa się z dala od miejsca bolesnego, jest to wynik tego, iż w organizmie wszystko połączone jest ze sobą anatomiczną strukturą nazywaną powięzią.

Still uważał, że choroba bierze się z zaburzenia krążenia płynów ustrojowych jak krew czy limfa, które to jest powiązane z zaburzeniem mechaniki ciała. System ten działa na zasadzie naczyń połączonych. Dlatego dużo uwagi osteopatia przywiązuje do wzajemnej relacji między strukturą (ukształtowanie i ułożenie tkanki) i funkcją (działanie tej tkanki) uważając, że jedno wpływa na drugie. Osteopatia jest już mocno rozpowszechniona i uznana w całej Europie. Oczywiście każdy kraj ma osobne regulacje prawne związane z zawodem osteopaty. Jednak zgodnie z rozporządzeniem Europejskiej Federacji Osteopatii, osteopatię mogą praktykować tylko fizjoterapeuci i lekarze, którzy ukończyli system szkoleń podyplomowych (minimum 5 lat lub 1000 godzin zajęć teoretycznych, praktycznych i klinicznych) Studia zakładają nauczanie pełnego, medycznego diagnozowania wraz z metodami terapeutycznymi.

TERAPIA BLIZNY

Nasze ciało podczas całego życia narażone jest na różnorakie urazy oraz zabiegi, które pozostawiają blizny. To nie tylko problem kosmetyczny. Zrosty i blizny, które mamy, zmieniają pracę naszego ciała. Może to objawiać się pojawieniem bólu, zaburzeniami czucia, postawy i pracy narządów czy zmniejszeniem zakresu ruchomości nie tylko w jej okolicy. Bliznę możemy porównać, do zacerowanej dziury w materiale. Nitki (np. włókna mięśniowe) w miejscu, gdzie wcześniej były elastyczne, teraz będą napięte poprzez pociąganie od miejsca przerwania tkanki.

Praca metodą ScarWork uwzględnia ten fakt i skupiamy się w niej na bezbolesnej integracji blizny z ciałem, tak by mogło ono jak najlepiej pracować, bez dodatkowych napięć.

Wskazaniami do pracy są wszystkie blizny pooperacyjne, po zabiegach endoskopowych, pourazowe, pooparzeniowe. Najlepsze rezultaty w pracy manualnej z blizną uzyskuje się, gdy jest ona świeżo zagojona, jednak dobre efekty można również osiągnąć nawet na bliznach kilkunastoletnich.

TERAPIA BLIZNY

Nasze ciało podczas całego życia narażone jest na różnorakie urazy oraz zabiegi, które pozostawiają blizny. To nie tylko problem kosmetyczny. Zrosty i blizny, które mamy, zmieniają pracę naszego ciała. Może to objawiać się pojawieniem bólu, zaburzeniami czucia, postawy i pracy narządów czy zmniejszeniem zakresu ruchomości nie tylko w jej okolicy. Bliznę możemy porównać, do zacerowanej dziury w materiale. Nitki (np. włókna mięśniowe) w miejscu, gdzie wcześniej były elastyczne, teraz będą napięte poprzez pociąganie od miejsca przerwania tkanki.

Praca metodą ScarWork uwzględnia ten fakt i skupiamy się w niej na bezbolesnej integracji blizny z ciałem, tak by mogło ono jak najlepiej pracować, bez dodatkowych napięć.

Wskazaniami do pracy są wszystkie blizny pooperacyjne, po zabiegach endoskopowych, pourazowe, pooparzeniowe. Najlepsze rezultaty w pracy manualnej z blizną uzyskuje się, gdy jest ona świeżo zagojona, jednak dobre efekty można również osiągnąć nawet na bliznach kilkunastoletnich.

Fala uderzeniowa to nieinwazyjna forma terapii pozwalająca na leczenie różnego typu bólów występujących w układzie ruchu.

Jest to rodzaj energii akustycznej charakteryzujący się  uwolnieniem skoncentrowanej dawki wysokiego ciśnienia w bardzo krótkim czasie. Efekt fali uderzeniowej jest  przenoszony przez specjalną głowicę z aplikatorem przyłożonym do skóry.

Impuls wnika głęboko w dysfunkcyjne tkanki, umożliwiając ich regenerację  na powierzchownym jak również głębokim poziomie tkankowym. Mocne skupienie bodźca pozwala na rozproszenie zwapnień takich jak ostroga piętowa. Ma zastosowanie w fizjoterapii, ortopedii i sporcie.

Optymalne rezultaty uzyskuje się przy częstotliwości zabiegów 2 razy w tygodniu.

W zależności od potrzeby, można skorzystać z pakietów obejmujących 5 lub 10 zabiegów.

Działanie fali uderzeniowej:

• przeciwbólowe poprzez hamującą aktywność nocyceptorów – włókien nerwowych przewodzących impulsy bólowe,
• odżywcze – polepszenie mikrokrążenia w obrębie uszkodzonych tkanek,
• regeneracyjne –  zwiększenie syntezy kolagenu i rozluźnienie tkanki mięśniowo-powięziowej.
• zaburzenia krzepnięcia krwi w tym zakrzepica,
• choroby nowotworowe,
• gorączka i ostre stany zapalne,
• polineuropatia,
• ciąża,
• endoprotezy cementowe i porcelanowe,
• rozrusznik serca,
• zaawansowana osteoporoza.

Fala uderzeniowa to nieinwazyjna forma terapii pozwalająca na leczenie różnego typu bólów występujących w układzie ruchu.

PAKIET 5 ZABIEGÓW

Czas wykorzystania serii 5 zabiegów: 2 miesiące

Jest to rodzaj energii akustycznej charakteryzujący się  uwolnieniem skoncentrowanej dawki wysokiego ciśnienia w bardzo krótkim czasie. Efekt fali uderzeniowej jest  przenoszony przez specjalną głowicę z aplikatorem przyłożonym do skóry.

Impuls wnika głęboko w dysfunkcyjne tkanki, umożliwiając ich regenerację  na powierzchownym jak również głębokim poziomie tkankowym. Mocne skupienie bodźca pozwala na rozproszenie zwapnień takich jak ostroga piętowa. Ma zastosowanie w fizjoterapii, ortopedii i sporcie.

Optymalne rezultaty uzyskuje się przy częstotliwości zabiegów 2 razy w tygodniu.

W zależności od potrzeby, można skorzystać z pakietów obejmujących 5 lub 10 zabiegów.

Działanie fali uderzeniowej:

• przeciwbólowe poprzez hamującą aktywność nocyceptorów – włókien nerwowych przewodzących impulsy bólowe,
• odżywcze – polepszenie mikrokrążenia w obrębie uszkodzonych tkanek,
• regeneracyjne –  zwiększenie syntezy kolagenu i rozluźnienie tkanki mięśniowo-powięziowej.
• zaburzenia krzepnięcia krwi w tym zakrzepica,
• choroby nowotworowe,
• gorączka i ostre stany zapalne,
• polineuropatia,
• ciąża,
• endoprotezy cementowe i porcelanowe,
• rozrusznik serca,
• zaawansowana osteoporoza.

Fala uderzeniowa to nieinwazyjna forma terapii pozwalająca na leczenie różnego typu bólów występujących w układzie ruchu.

PAKIET 10 ZABIEGÓW

Czas wykorzystania serii 10 zabiegów: 3 miesiące

Jest to rodzaj energii akustycznej charakteryzujący się  uwolnieniem skoncentrowanej dawki wysokiego ciśnienia w bardzo krótkim czasie. Efekt fali uderzeniowej jest  przenoszony przez specjalną głowicę z aplikatorem przyłożonym do skóry.

Impuls wnika głęboko w dysfunkcyjne tkanki, umożliwiając ich regenerację  na powierzchownym jak również głębokim poziomie tkankowym. Mocne skupienie bodźca pozwala na rozproszenie zwapnień takich jak ostroga piętowa. Ma zastosowanie w fizjoterapii, ortopedii i sporcie.

Optymalne rezultaty uzyskuje się przy częstotliwości zabiegów 2 razy w tygodniu.

W zależności od potrzeby, można skorzystać z pakietów obejmujących 5 lub 10 zabiegów.

Działanie fali uderzeniowej:

• przeciwbólowe poprzez hamującą aktywność nocyceptorów – włókien nerwowych przewodzących impulsy bólowe,
• odżywcze – polepszenie mikrokrążenia w obrębie uszkodzonych tkanek,
• regeneracyjne –  zwiększenie syntezy kolagenu i rozluźnienie tkanki mięśniowo-powięziowej.
• zaburzenia krzepnięcia krwi w tym zakrzepica,
• choroby nowotworowe,
• gorączka i ostre stany zapalne,
• polineuropatia,
• ciąża,
• endoprotezy cementowe i porcelanowe,
• rozrusznik serca,
• zaawansowana osteoporoza.

Wizyta umawiana w celu realizacji otrzymanego bonu podarunkowego 

HOLUM Terapie Naturalne